42 terawattuur over de grenzen: België, knooppunt van de Europese markt

Weinig stroomsystemen leven zo open als het Belgische: vorig jaar passeerde door zijn elektrische grenzen, beide richtingen opgeteld, 42 terawattuur — bij een binnenlands verbruik van 80,1. Praktisch wordt het equivalent van meer dan de helft van het verbruik uur na uur in- of uitgevoerd, naargelang de prijzen waaien.

De poorten van het land. De klassiekers: de synchrone interconnecties met Frankrijk en Nederland, de historische snelwegen van de Belgische stroom. De modernen: Nemo Link, de onderzeese kabel naar Groot-Brittannië, en ALEGrO, de eerste rechtstreekse verbinding met Duitsland — beide in gelijkstroom, beide intensief gebruikt door de arbitrage tussen markten. Samen maken ze van België een echte rotonde van de Noordwest-Europese elektriciteit.

Wat de verbruiker wint. De goedkope import uit het nucleaire Frankrijk en uit de Nederlandse zonnemiddagen hield de Belgische facturen in toom in de reactorloze jaren; de export in de goede uren verzilvert het eigen overschot. De prijs is de afhankelijkheid: wanneer de buren dezelfde gaten hebben — de windstille winteravonden — biedt de hele regio op dezelfde elektronen.

De volgende verdieping. Het Prinses Elisabeth Eiland is van meet af aan als hybride knoop bedacht: naast de Belgische parken zal het de uiteinden huisvesten van de toekomstige verbindingen met Groot-Brittannië en Denemarken — kabels die tegelijk eigen wind en handel tussen markten vervoeren. België wedt erop dat in een steeds sterker gekoppeld elektrisch Europa de beste positie die in het midden blijft.

De Belgische stromen met alle buren, in realtime, op de kaart van Europa.