ΤΕΡΝΑ, η πρωταθλήτρια της βαριάς αποθήκευσης: μετά την Αμφιλοχία, η Ημαθία

Στην ευρωπαϊκή κούρσα για μπαταρίες, μια ελληνική εταιρεία πήγε μεθοδικά στην αντίθετη κατεύθυνση: τα γιγαβάτ αποθήκευσής της κάθονται σε λίμνες, όχι σε κοντέινερ.

Η ναυαρχίδα. Η Αμφιλοχία — 680 MW, 646 εκατομμύρια ευρώ, ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση — μπαίνει φέτος σε δοκιμές και σε εμπορική λειτουργία στις αρχές του 2027, με τις εκσκαφές του σταθμού πάνω από το 40% και τον εξοπλισμό σε τελική κατασκευή. Θα είναι η μεγαλύτερη εγκατάσταση αποθήκευσης της χώρας από τα ιστορικά υδροηλεκτρικά και μετά, και η πρώτη νέα ελληνική αντλησιοταμίευση της γενιάς της μετάβασης.

Το δεύτερο βήμα. Χωρίς ανάσα, η εταιρεία έβαλε στο τραπέζι το αδελφό έργο της Ημαθίας, στην Κεντρική Μακεδονία: η ίδια λογική — δύο ταμιευτήρες, μεγάλη υψομετρική διαφορά, αναστρέψιμες τουρμπίνες — σε άλλον ορεινό όγκο, πιο κοντά στο κέντρο βάρους της ηλιακής παραγωγής του βορρά. Ο φάκελος διατρέχει τις αδειοδοτήσεις· η αμφιλοχιώτικη εμπειρία του κόβει δρόμο.

Γιατί άντληση, όχι λίθιο. Τα επιχειρήματα της εταιρείας είναι εγχειριδίου: η διάρκεια ζωής — γενιές έναντι κύκλων μπαταρίας· η χωρητικότητα — γιγαβατώρες έναντι εκατοντάδων μεγαβατωρών· οι πρώτες ύλες — ντόπιο μπετόν και χάλυβας έναντι ασιατικών αλυσίδων. Το τίμημα: εργοτάξια ετών και απαιτητική γεωγραφία. Η ελληνική αγορά, με τις ρεκόρ περικοπές της, κάνει την αριθμητική ευνοϊκή και για τις δύο τεχνολογίες — αλλά για την αποθήκευση ολόκληρων ημερών, το βουνό μένει χωρίς αντίπαλο.

Το πλαίσιο του ομίλου. Για την ΤΕΡΝΑ, η καθαρή ενέργεια είναι από καιρό η κύρια δουλειά: αιολικά, ηλιακά, παραχωρήσεις υποδομών. Οι αντλησιοταμιεύσεις όμως είναι το στοίχημα της υπογραφής — η επένδυση που μόνο κατασκευαστές με θεσμική υπομονή και γερούς ισολογισμούς αντέχουν. Αν η Ημαθία επαναλάβει την Αμφιλοχία, η Ελλάδα θα έχει ως το 2030 μια σπονδυλική στήλη αποθήκευσης που λίγες χώρες μπορούν να αντιγράψουν.

Οι εταιρείες της ελληνικής μετάβασης, στη ροή ειδήσεων.