Dört denizde bir gigavat: Türkiye'nin ilk açık deniz ihalesi şekilleniyor

Sekiz bin kilometre kıyısı ve Avrupa'nın en dinamik kara rüzgârı sanayilerinden birine sahip bir ülke için, denizde türbin olmaması hep ortadan kalkması programlanmış bir anomaliydi. Takvimin açıklanması, onu süreli bir şantiyeye dönüştürüyor.

Daha önce teslim etmiş format. YEKA — devletin belirlediği, bağlantı ve izin güzergâhıyla birlikte ihale edilen bölgeler — Karapınar'ın güneş gigavatlarını ve karasal rüzgâr serilerini çoktan üretti. Denize uygulandığında model, genç açık deniz projelerini öldüren şeyi tam olarak çözüyor: devlet etüt edilmiş sahayı ve bağlantıyı getiriyor, yatırımcı sermayeyi ve teknolojiyi.

Seçilen coğrafya. Saros, Gökçeada, Bozcaada, Edremit: görece sığ sular, on yıllardır ölçülen rüzgâr — Bozcaada tarihsel olarak ülkenin en iyi karasal sahalarından birini barındırır —, yakında sanayi limanları. Karadeniz yerine Kuzey Ege'nin seçilmesi de bir şey söylüyor: önce erişilebilir meyve toplanır.

Erden'in aritmetiği. Gigavat başına üç milyar, karaya kıyasla pahalı görünüyor; ama 10-15 puanlık kapasite faktörü farkı 25 yıllık gelir hesabını değiştiriyor; yatırımın türbin dışı yarısı — gemiler, temeller, denizaltı kabloları, limanlar — büyük ölçüde yerli ekonomide kalıyor, ki sanayi ihaleye girmeye çoktan hazır.

2027'ye kadar oynanacak oyun. Şartnamenin ayrıntıları: tavan fiyat, yerli katkı oranları, bağlantı takvimi. Almanların, Danimarkalıların ve Çinlilerin beyan edilmiş ilgisinin gerçek konsorsiyumlara dönüşmesi — ve ilk Türk deniz gigavatının beşe giden zinciri başlatması — bunlara bağlı.

Bölgenin rüzgâr enerjisi, haber akışında.