TEİAŞ: gözünü kırpmadan 108 milyar harcaması gereken şirket
Ankara elektrik sisteminin 2035'e kadar 108 milyar dolar soğuracağını duyurduğunda alkışlar bakana gidiyor, ama yük geniş kamuoyunun ancak bildiği bir şirkete düşüyor: iletim operatörü TEİAŞ — 75.000 kilometreyi aşkın yüksek gerilim hattının, yüzlerce trafo merkezinin ve dünyanın on ikinci elektrik piyasasını saniye saniye dengede tutan ulusal yük tevzi merkezinin sahibi. Planın şebeke payı onun porsiyonu: Anadolu güneşi ve Ege rüzgârı için yeni ana hatlar, IEA'nın en hızlı büyüyen talebi için trafo merkezleri, hub hırsı için enterkonneksiyonlar. Türk stratejisinin hiçbir gigavatı, bu sessiz şirket oraya önce varmadan prize ulaşmıyor.
EuroEnergy Haber Merkezi · Türkiye · 1 dk okuma · güncellendi 30 Eyl 2026
Her enerji geçişinin, basın toplantılarında görünmeden yükü sırtında taşıyan bir atlas-şirketi vardır. Türkiye'de rol TEİAŞ'ın — başlayan on yıl ise onu şebeke yöneticisinden ülkenin en büyük altyapı yatırımcısına dönüştürüyor.
Mirasın boyutu. Bir asırda kurulan şebeke: Trakya'dan İran sınırına 400 kilovoltluk ana hatlar, Boğaz geçişleri, 2010'dan beri ENTSO-E üzerinden Kıta Avrupası'yla senkronizasyon — yıllarca testten sonra kazanılmış, Türkiye'nin Avrupa elektrik kulübüne giriş bileti. Üstünde, iki iklim kuşağına yayılmış bir sistemi gerçek zamanlı dengeleyen yük tevzi.
Planın ondan istediği. Aritmetik acımasız: güneydoğunun güneşini ve batının rüzgârını tüketici şehirlere taşımak için binlerce kilometre yeni hat; şirketin bir kuşakta kurduğu her şeyi aşan tempoda trafo merkezleri; artı uluslararası arayüzler — Bulgaristan ve Yunanistan'a artırılmış kapasiteler, Irak, Suriye ve ötesine hayal edilen koridorlar. Bağlantı kuyruklarında tıkalı 2.500 gigavatın küresel dersi net: TEİAŞ gecikirse bütün plan bekler.
Eldeki araçlar. İhtiyatlı yatırımların geri dönüşünü garanti eden regüle tarifeler, çok taraflı finansmana erişim — EBRD, EPİAŞ borsasının azınlık hissedarı ve sektörün eski ortağı — ve denizaltı geçişlerinden kentsel GIS merkezlerine ağır projelerle pişmiş bir iç mühendislik.
On yılın testi. İletim şirketleri affetmeyen tek göstergeyle yargılanır: vaktinde bağlanan megavatlar. Gerisi — stratejiler, organigramlar, bültenler — fon gürültüsü. 2035 Türkiyesi'nin plana mı yoksa ertelenmiş versiyonuna mı benzeyeceği, büyük ölçüde bu göstergede karara bağlanacak.
Bölgenin şirketleri, haber akışında.
Diğer haberler
Yorumlar
İlk yorumu siz yapın.