Groningen is dicht, maar de grond beweegt nog

Het grootste gasveld van Europa is alleen aan de oppervlakte stil. De winning uit Groningen stopte definitief op 19 april 2024 — sindsdien is gas winnen er wettelijk verboden — maar de van druk bevrijde ondergrond blijft zich zetten, en daarmee komen de bevingen.

De balans van een halve eeuw. Zestig jaar winning bracht de Nederlandse staat honderden miljarden euro's op — en liet zo'n 1600 aardbevingen na in een regio zonder bekende tektonische breuklijnen, met ongeveer 85.000 beschadigde gebouwen. De zwaarste beving, die van Huizinge in 2012, veranderde het beleid voorgoed: vanaf dat moment was de weg naar nul onomkeerbaar.

Wat de wetenschap in 2026 zegt. Staatstoezicht op de Mijnen publiceerde in mei een beoordeling van de seismologische modellen: ze voorspellen de resterende activiteit goed genoeg. Het goede nieuws — het risico daalt jaar na jaar; het voorzichtige nieuws — het verdwijnt nog niet, en losse bevingen blijven nog jaren mogelijk.

De maatschappelijke wond. Het versterken en herstellen van huizen — een programma van tientallen miljarden — loopt volgens planning tot begin jaren dertig, en het vertrouwen van de Groningers in de staat blijft de zwaarste wederopbouw van allemaal.

De energieles. Zonder Groningen importeert Nederland gas — lng via terminals, pijpleidinggas uit Noorwegen — en versnelt het de elektrificatie. De prijs van de energiezekerheid van vroeger wordt nu in beide richtingen betaald.

De rol van gas in het Nederlandse systeem, op de landenpagina.