29 сеп. 2026 г.

Четиринаесетти обид: кај Чебрен, државата сака сама да го гради колосот на Црна

По речиси шест децении студии, четиринаесет обиди за доделување и последен гласен неуспех — распадот, во 2024, на партнерството со Грците од PPC и Archirodon —, премиерот Христијан Мицкоски објавува дека Северна Македонија е „блиску до одлуката” сама да ја изгради пумпно-акумулационата хидроцентрала Чебрен: 333–458 мегавати на реката Црна, годишно производство од 1–1,2 теравват-часови, инвестиција проценета на 1,5 милијарди евра заедно со каматите. Аргументот на владата: внатрешната стапка на рентабилност надминува 10%, значи проектот се држи сам — државата би подготвила физибилити студија и би избрала изведувач по FIDIC Yellow Book. Покрај енергијата, браната би наводнувала 60.000 хектари во Тиквешкото Поле и би обезбедила вода за пиење за децениите на климатските промени.

Редакција EuroEnergy · 1 мин читање · ажурирано 30 сеп. 2026 г.

Lacul Tikveš, pe cursul râului Crna
Foto: Sentimentalna · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Секоја балканска земја има проект-фантом што ѝ ја прогонува енергетската политика со генерации. Оној на Северна Македонија се вика Чебрен — а објавата дека државата се откажува да му бара стројници и го зема на своја сметка заслужува анализа отаде реториката.

Зошто пропаднаа тринаесетте обиди. Класичната комбинација: огромен проект за размерите на земјата, променлив политички апетит, концесиски услови препишувани со секоја влада и партнери кои пресметуваа, еден по еден, дека правниот и хидролошкиот ризик не вреди. Последната епизода — конзорциумот PPC–Archirodon — се распадна во 2024, по години преговори, точно како претходните.

Што се промени во пресметката. Пазарот. Пумпно-акумулациона централа денес вреди повеќекратно повеќе отколку во 2010: регионалната соларна експанзија очајно има потреба точно од услугата што Чебрен би ја продавал — складирање на пладнето и испорака навечер. Со 962 соларни мегавати дома и гигавати наоколу, тие 10% рентабилност што ги наведува премиерот стануваат кредибилни без субвенции.

Ризиците на соло-патот. Државата што гради сама, сама ги носи и ризиците: пробивања на трошоците — правило, не исклучок, кај големите брани —, финансирање од 1,5 милијарди на јавниот биланс и искушение за политизација на секоја етапа. FIDIC Yellow Book — проектирање плус изведба кај изведувачот — пренесува дел од ризикот, но не и магијата на целината.

Отаде мегаватите. Аргументот што може да го одржи проектот жив и политички: водата. Наводнувањето на 60.000 хектари во Тиквеш — винскиот регион на земјата — и резервите за пиење тежат, во клима што се суши, барем колку електричната енергија. Четиринаесеттиот Чебрен веќе не се продава само како централа, туку како инфраструктура за адаптација — и токму тоа му ја дава, можеби, првата вистинска шанса.

Хидроенергијата на регионот, во текот на вестите.

Други вести

Коментари

Бидете првиот што ќе коментира.

Коментарите се појавуваат по одобрување од редакцијата.

← Сите вести