Ο άνεμος του πελάγους μένει στον ορίζοντα: 12 γιγαβάτ δυναμικό, διαγωνισμοί μόλις το 2028

Η Ελλάδα έχει έναν από τους καλύτερους θαλάσσιους ανέμους της Μεσογείου, το μελτέμι που σαρώνει το καλοκαιρινό Αιγαίο — και έναν από τους πιο αργούς διοικητικούς φακέλους της.

Τι υπάρχει στο χαρτί. Η μελέτη της ΕΔΕΥΕΠ χαρτογραφεί 25 περιοχές κατάλληλες για οργανωμένη ανάπτυξη θαλάσσιων πάρκων: 2.712 τετραγωνικά χιλιόμετρα, συντηρητικό δυναμικό 12,4 GW — δεκαπλάσιο κάθε τρέχουσας φιλοδοξίας. Ο προκαταρκτικός σχεδιασμός του υπουργείου βάζει σκαλοπάτια: 1,9 GW το 2030, 6,2 το 2035, 17,3 το 2050, με τα πρώτα συγκεκριμένα περιθώρια — περίπου 600 MW — στο Θρακικό Πέλαγος, δίπλα στις υποδομές της Αλεξανδρούπολης.

Τι λείπει στην πράξη. Όλα τα υπόλοιπα: ο νόμος-πλαίσιο τροποποιείται ξανά — εσωτερική προθεσμία, τέλος Μαρτίου· το όχημα ειδικού σκοπού του κράτους, που πρέπει να κάνει μετρήσεις και μελέτες στις περιοχές, μόλις συστήνεται· και οι διαγωνισμοί — υποσχεμένοι κάποτε για το 2026 — μετατέθηκαν ρεαλιστικά προς το 2028. Η βιομηχανία, που είδε το έργο σε άλλες χώρες, προειδοποιεί σε όλους τους τόνους: το επενδυτικό παράθυρο δεν περιμένει — οι αλυσίδες εφοδιασμού και το κεφάλαιο πάνε όπου υπάρχει χρονοδιάγραμμα.

Γιατί πλωτά. Τα ελληνικά νερά βαθαίνουν γρήγορα: τα πάρκα θα είναι κυρίως πλωτά — η τεχνολογία που μόλις κάνει τις βιομηχανικές της σειρές σε Γαλλία και Κορέα. Η καθυστέρηση έχει έτσι και μια ήπια ανάγνωση: η Ελλάδα χάνει το ακριβό κύμα της πρωτοπορίας και μπορεί να πιάσει το φτηνό κύμα της ωριμότητας.

Το πραγματικό διακύβευμα. Ο χειμωνιάτικος άνεμος του Αιγαίου είναι το τέλειο συμπλήρωμα του ήλιου που σήμερα πετιέται το μεσημέρι: ακριβώς η ενέργεια των ακριβών βραδιών. Κάθε χρόνος καθυστέρησης πληρώνεται σε αέριο καμένο στη δύση — και σε περικοπές το καταμεσήμερο.

Τα ελληνικά αιολικά, σε πραγματικό χρόνο, στη σελίδα της χώρας.