Πέρα από τις δηλώσεις: τα χρήματα και τα εργοτάξια του μεγάλου καλωδίου προς την Κύπρο

Η γεωπολιτική του μεγάλου καλωδίου γεμίζει τους τίτλους· τα χιλιόμετρά του όμως χτίζονται σε γραφεία προμηθειών, βυθομετρικές μελέτες και ταμειακά προγράμματα. Το βαρετό μέρος είναι το αποφασιστικό.

Ποιος διευθύνει το εργοτάξιο. Το όχημα του έργου ελέγχεται πλειοψηφικά από τον ελληνικό διαχειριστή μεταφοράς ΑΔΜΗΕ, με το κυπριακό κράτος εταίρο — αρχιτεκτονική που δένει τη μοίρα του καλωδίου με τον ισολογισμό και την τεχνογνωσία εκείνου που μόλις τελείωσε τη διασύνδεση της Κρήτης. Το επενδυτικό πρόγραμμα του διαχειριστή για το δεύτερο εξάμηνο επιταχύνει ακριβώς σε αυτόν τον φάκελο: επιβεβαιωμένα συμβόλαια καλωδίου στους κατασκευαστές, παραγγελίες για τους σταθμούς μετατροπής, συγχρονισμός με την ενίσχυση του κρητικού δικτύου.

Η αριθμητική της χρηματοδότησης. Το σταθερό κομμάτι: η ευρωπαϊκή επιχορήγηση των 658 εκατομμυρίων. Το κινούμενο: η τελική μελέτη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που θα καθορίσει το επικαιροποιημένο συνολικό κόστος και τη δομή των δανείων· από πάνω συζητιούνται η συμμετοχή πρόσθετων επενδυτών και η διασυνοριακή τιμολόγηση — ποιος και πόσο πληρώνει από τον κυπριακό και τον ελληνικό λογαριασμό. Οι ρυθμιστικές αποφάσεις Αθήνας και Λευκωσίας για την ανάκτηση της επένδυσης μένουν ο πιο ευαίσθητος πολιτικός φάκελος.

Τα πραγματικά ρίσκα. Όχι η όδευση — ξεκαθαρισμένη επίσημα — αλλά η αλυσίδα προμηθευτών: τα εργοστάσια υποβρύχιων καλωδίων του κόσμου είναι κλεισμένα χρόνια μπροστά, και κάθε ολίσθηση χρονοδιαγράμματος σε ανταγωνιστικό έργο μεταδίδεται σε όλον τον κλάδο. Συν το μετεωρολογικό παράθυρο της πόντισης σε βάθη-ρεκόρ και η συνοδεία ασφαλείας σε ανατολικομεσογειακά νερά.

Γιατί αξίζει να παρακολουθείς την πλήξη. Οι διασυνδετήρες σπάνια πεθαίνουν από γεωπολιτική και συχνά από κόστος κεφαλαίου. Αν οι αριθμοί της ΕΤΕπ κλείσουν την εξίσωση, το καλώδιο γίνεται μη αναστρέψιμο — όποιος κι αν είναι ο θόρυβος της επιφάνειας.

Οι ανταλλαγές και η υποδομή τους, στον χάρτη της Ευρώπης.