Μετά τις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα: τα καλώδια ξεκινούν για Ρόδο και Κω

Στους χάρτες του διαχειριστή μεταφοράς, το Αιγαίο δεν είναι πια θάλασσα με νησιά αλλά εργοτάξιο με φάσεις: Κυκλάδες — τσεκαρισμένες· Κρήτη — τσεκαρισμένη· ακολουθεί η δυσκολότερη γωνιά, τα Δωδεκάνησα.

Το νέο μέτωπο. Το πρόγραμμα διασύνδεσης των Δωδεκανήσων — ανακοινωμένο ως η επόμενη προτεραιότητα του δεκαετούς σχεδίου — δένει τη Ρόδο, το μεγαλύτερο αυτόνομο σύστημα μετά την Κρήτη, συν Κω, Κάλυμνο, Κάρπαθο και τα δορυφορικά νησιά, με εκατοντάδες χιλιόμετρα υποβρύχιων καλωδίων σε βαθιά νερά και πυκνή ναυσιπλοΐα. Η φετινή χρονιά είναι των διαδικασιών: διεθνείς διαγωνισμοί για τμήματα και υποσταθμούς, περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, θαλάσσια γεωφυσικά. Η πολυπλοκότητα — βάθη, αποστάσεις, τουριστική εποχικότητα της ζήτησης — τον κάνει το υπέρτατο τεστ της ελληνικής σχολής διασυνδέσεων.

Γιατί το επείγον. Η Ρόδος καίει τα καλοκαίρια πετρέλαιο σε τιμές κρίσης για μια τουριστική αιχμή διπλάσια του χειμώνα· η σύνδεση κόβει το κόστος, ανοίγει το νησί στις ΑΠΕ και εξαλείφει τον κίνδυνο μπλακ-άουτ μέσα στη σεζόν — τρωτότητα που αποδείχθηκε οδυνηρά τα περασμένα χρόνια. Και στα βορειοανατολικά, Λέσβος, Χίος και Σάμος περιμένουν την ίδια επέμβαση στο επόμενο κύμα.

Το πλαίσιο του χαρτοφυλακίου. Ο διαχειριστής τρέχει ταυτόχρονα: την κυκλαδική ολοκλήρωση, την δωδεκανησιακή προετοιμασία, το ελληνικό τμήμα του μεγάλου διασυνδετήρα προς την Κύπρο και την ενίσχυση του ηπειρωτικού δικτύου για το κύμα των ΑΠΕ. Οι επενδύσεις του 1,7 δισ. για το 2026 — ιστορικό ρεκόρ — κάνουν τον ΑΔΜΗΕ, διακριτικά, τον μεγαλύτερο κατασκευαστή υποδομών της χώρας.

Το μεγάλο νόημα. Κάθε δεμένο νησί κλείνει μια μονάδα πετρελαίου, κόβει ΥΚΩ εκατοντάδων εκατομμυρίων και προσθέτει χώρο για ήλιο και αέρα ακριβώς εκεί όπου φυσούν δυνατότερα. Το ράψιμο του Αιγαίου δεν είναι μόνο μηχανική: είναι η αποδοτικότερη ενεργειακή πολιτική που η Ελλάδα ολοκλήρωσε ποτέ.

Οι ελληνικές διασυνδέσεις, σε πραγματικό χρόνο, στη σελίδα της χώρας.