De stalen uit het reactorvat begraven de herstartdroom van Doel 3 en Tihange 2

In de euforie van de Belgische terugkeer naar kernenergie werden twee namen altijd halfluid uitgesproken: Doel 3 en Tihange 2 — de reactoren gesloten in 2022 en 2023, berucht om de waterstofscheurtjes die al in 2012 in de wanden van hun vaten werden ontdekt. In september koelde de Belgische pers het enthousiasme definitief af: de door Engie genomen stalen maken een herstart «zeer hypothetisch».

Wat aan het licht kwam. In het kader van de algemene audit van het park — onderdeel van de onderhandelingen over de overname van de nucleaire activiteiten door de staat — nam Engie monsters uit de vaten van beide eenheden. De resultaten, geciteerd door La Libre en in cascade bevestigd, wijzen erop dat de staat van het metaal geen geloofwaardig herkwalificatiedossier draagt. «Een extra nagel aan de doodskist» van de twee reactoren, vatten commentatoren samen.

De verdediging van het ministerie. Het kabinet van energieminister Mathieu Bihet nuanceert: de evaluatie loopt, en de audit moet eenheid per eenheid zeggen of investeren in verlenging mogelijk en rendabel is. De minister betwistte publiek dat vatvervanging onmogelijk zou zijn — een operatie die evenwel nergens ooit werd uitgevoerd bij commerciële reactoren van dit formaat.

Het praktische gevolg. Zonder Doel 3 en Tihange 2 steunt de Belgische nucleaire terugkeer op Doel 4, Tihange 3 — en op eventuele toekomstige kleine eenheden. Het verschil is niet retorisch: het gaat om zowat 2 GW CO₂-vrije basislast, precies het gat dat vandaag door gas en import wordt gevuld.

De Belgische kernenergie, in de cijfers van de dag, op de landenpagina.