57 duizend thuisbatterijen: Nederlanders bereiden zich voor op het leven zonder salderen

De thuisbatterij — jarenlang een dure curiositeit in een land waar salderen opslag overbodig maakte — is het sterproduct van de Nederlandse energie geworden. De cijfers van de netbeheerders tonen het ondubbelzinnig: 30.856 nieuwe batterijen geregistreerd in alleen de eerste helft van 2026; bijna 57.000 systemen in totaal eind juni, met een opgeteld vermogen van ruim 800 megawatt.

Waarom nu. De verklaring staat in de kalender: op 1 januari 2027 verdwijnt het salderen, de regeling die van het net een gratis batterij maakte — 's zomers terugleveren, 's winters verbruiken, één-op-één verrekend. Zonder die regeling is het middagoverschot weinig waard en de avondafname duur: precies het verschil dat een batterij te gelde maakt. De tweede motor: dynamische contracten, met honderden uren per jaar tegen nul- of negatieve prijzen, waarin de batterij praktisch gratis laadt.

De markt erachter. De systeemprijzen daalden gestaag en zonnepaneleninstallateurs verbreedden hun aanbod vrijwel van de ene op de andere dag. Sectorschattingen voor het hele jaar spreken van tienduizenden nieuwe installaties — met een verwachte piek in het vierde kwartaal, het laatste vóór het nieuwe tijdperk.

De technische voetnoot. Netbeheerders bekijken de golf met gemengde gevoelens: batterijen kunnen pieken gladstrijken — of versterken, als ze allemaal in dezelfde seconde op hetzelfde prijssignaal reageren. De aansluitregels en flexibele tarieven worden nu geschreven, met de blik op dit maandelijks groeiende register.

De prijzen die de batterijrekensom maken, op de prijzenpagina.